Geacht college, geachte leden van de raad, geacht publiek op de tribune,
Het onderwerp vanavond is het bespreken van het coalitieprogramma en aansluitend de installatie van wethouders. De reden dat wij, als raad, gelegenheid krijgen om te praten over het programma zoals dat door de coalitiepartners is samengesteld ligt in het dualisme en de openheid van bestuur die wij willen en moeten nastreven. Immers er ligt in het 'coalitieprogramma', een opdracht van de raad aan het nieuwe college. Het college zal daar invulling aan moeten geven, de raad controleert, en beslist uiteindelijk.
De gevolgde procedure om tot collegevorming te komen ligt niet vast in Nederland. Er zijn voorbeelden waar alle fracties gezamenlijk een raadsprogramma opstellen waarbij tegelijkertijd of na afloop de coalitievorming plaatsvind. Ook zijn er voorbeelden bekend waar fracties elkaar na de verkiezingen opzoeken om een coalitie te vormen. Dit laatste gaat soms vergezeld met het gevoel bij de anderen dat ze buitengesloten worden. Het voorbeeld van Goes, waar dit tot volksoproer leidde, toont aan dat de gevolgde weg gevoelig kan liggen bij de kiezer en dat je wat dat aangaat zorgvuldig en behoedzaam moet opereren.
In ons geval zijn alle fractievoorzitters op uitnodiging van de grootste partij, daags na de verkiezing bijeen gekomen om te kijken hoe de vlag erbij stond. Besloten werd toen dat we enkele dagen tijd zouden nemen om iedere fractie de gelegenheid te geven programmatisch te vergelijken en een voorstel te formuleren. Zo gezegd, zo hebben we 't ook gedaan. En al snel werd het ons duidelijk dat de verkiezingsprogramma's van Pl Belang en VVD inhoudelijk zo veel overeenkomsten en mogelijkheden tot overeenkomst boden dat het een logische stap was om het voorstel te doen om met Pl Belang de onderhandeling in te gaan om een coalitie te vormen. Het alternatief om met vier partijen gezamenlijk tot een programmavergelijking te komen vonden wij gegeven het vooronderzoek omslachtig en tijdrovend. Het belang van Terschelling is niet gediend met een vleugellam demissionair college.
De overige twee partijen respecteerden dit standpunt en vervolgens ging de coalitievorming van start.
Concluderend mogen we stellen dat de vier politieke partijen de loop van de verkiezingen rustig en met respect voor de kiezer tot een einde hebben gebracht.
De onderhandelingen VVD-PB gingen aanvankelijk van een 'leien dakje', dat heeft ieder in de pers kunnen lezen. De locatiekeuze van de bibliotheek bleek aanvankelijk een onoplosbaar probleem. De oplossing werd echter gevonden in het principe dat ieder van de coalititiepartners zijn eigen achterban tegemoet moest komen, met als uitkomst dat er onderzocht gaat worden of de bibliotheek opgedeeld kan worden in twee locaties, een in Midsland en een in West. Dit uiteraard pas nadat dat de toegezegde subsidie, waar het raadsbesluit van 2005 op gebaseerd is, niet afkomt.
Afgaande op de verkiezingsuitslag, mag je dus stellen dat de winst van PB en VVD de keuze van een verdeelde bibliotheek rechtvaardigt.
In dit licht kunnen wij de motie zoals de PvdA deze vanavond indient niet begrijpen. Ten eerste wordt het raadsbesluit van 2005 uitgevoerd binnen de toen afgesproken randvoorwaarden van subsisidieverstrekking. Indien echter de toegezegde subsidie van 700duizend euro niet afkomt, hetgeen reeds in 2005 al onzeker was, onderzoeken wij een verdeling van bibliotheek over Midsland en West.
In zoverre loopt het collegeprogramma dat voorligt in de pas met de strekking van de motie. Het is misschien nieuwigheid van mijn fractie, maar we vinden het een beetje koddig dat een coalitiepartner van het vorig college het nieuwe college opdraagt te doen wat zij zelf in vier jaren heeft nagelaten te doen.
Het motto van dit coalitieprogramma is "geen fratsen" waarmee we uitdrukking willen geven aan het gevoel dat het belangrijker is om goed te zorgen voor de bestaande voorzieningen dan om energie en middelen te steken in een overgedimensioneerd ambitieniveau voor 'toekomstige' voorzieningen. Of zoals de grootgrutter van wie het motto ontleend is: het leven is al duur genoeg. Dit betekend niet dat we alleen het water aan de kook gaan houden, in een voorzichtig beleid zit ook ambitie.
Antwoord op de ingediende motie PvdA
De argumenten die in de motie worden aangedragen zijn niet sterk, en kunnen eenvoudig weerlegt worden.
De stichting Biblitheken NW Friesland is niet de klant die zijn wensen kenbaar maakt, het is juist andersom zo dat de gemeente de diensten inkoopt voor een afgesproken bedrag. Dit is onderhandelbaar
De wenselijkheid van een eigentijdse bibliotheek zou gebaseerd kunnen zijn op ontevredenheid bij de burgers over de bibliotheek, daar is geen sprake van.
De financiele haalbaarheid van twee kernbibliotheken is inderdaad niet aanwezig, we kunnen wel onderzoeken hoe we het in het vat gieten om de kernbibliotheek die we voor ogen hebben over twee vestigingen e verdelen
Openstelling, breedte collectie en beheerskosten is per saldo hetzelfde wanneer je naar het totaal van de beide vestigingen kijkt. Alleen de post huisvesting zal duurder zijn. Dit is echter de prijs van het verdelen
De PvdA heeft in de afgelopen 15 jaar zelf haar steentje bijgedragen aan het opschuiven van bsluitvorming, het argument om dan nu eindelijk maar eens door te pakken in het uitvoeren van een controversieel besluit lijkt absurd en niet realistisch.
clustering met school en SJT is ook mogelijk binnen de drietrapsraket, met een kleinere bib dan de voorgestelde kernbib op Midsland.
Dit is een hypotheek op de toekomst die wij niet kunnen staven of zelfs maar indenken.Een mooi verhaal voor het land van Ooit.
Wij willen de collega raadsleden daarom oproepen deze motie van de PvdA niet te steunen. Laat de drietrapsraket zijn werk doen, dat is in het belang van de eilander bevolking. Daar heeft de meerderheid in de afgelopen verkiezing om gevraagd.
