"beton in de polder"
Ik hoor de sentimenten al weer over tafel vliegen Racebaan, Polderbaan Airstrip (volgens Wiebe de Haan) verwoestende dikke banden van landbouwvoertuigen, een tweede hoofdweg,... bedenk het maar
Ook onze commentatoren van de krant doen een duit in het zakje, zit mijnheer Heuff inde zaal?
Hij gebruikt een column in de Harlinger Courant om zijn eigen visie op het fietspad in de polder te geven, en daarbij maakt hij gebruik van het beeld van 34 voetbalvelden beton om de zogenaamde massaliteit ervan uit te drukken.
Mijnheer Heuff, rekent u even mee?
7 km lang is 7000 meter
de breedte is 2 m , dus het oppervlak is twee meter keer 7duizend meter is 14000 m². Dat lijkt best veel hè? Maar: ......
Een voetbalveld is in de volksmond 50m breed en 100 m lang dus 50 x 100 is vijf duizend m² een halve hectare. Echter u wil een UEFA veld, dat is 105m lang en 68m breed goed voor 7 duizend m²
Dan kom ik op 14000 gedeeld door 7000 is 2 voetbalvelden in plaats van 34!
Sorry dat ik wat schoolmeesterachtig over kom, mijn beroepsdeformatie... ;-), maar als je dan voorlichting geeft in de krant dan moet je wel de juiste proporties hanteren en niet omwille van je punt overdrijven en 34 voetbalvelden opschrijven terwijl het er 2 zijn!
Maar het is emotie ....
Sentiment dat wordt opgewekt met het beeld van een racebaan door de polder ter grote van 34 voetbalvelden.
Het woord beton heeft ook al zo'n negatief imago
"Saai grijs", we spreken van "Beton en Stenen", de "stadsjungle van beton en asfalt", "Jantje Beton" allemaal negatieve gevoelens die bij de stad horen en niet bij ons plattelandse eiland.
Beton en stadse fratsen
Het is deze emotie die de heldere en rationele discussie in de weg staat, ik zou liever willen discussiëren op basis van feiten dan op gevoelens.
Waarom willen we het fietspad nu eigenlijk verharden? Daar kom ik straks op terug.
En waarom zijn alle fietspaden goed bereden met fietsers, alleen dit fietspad niet.
Is dat toeval? Lijkt me sterk.
Waarin onderscheid zich nu dit polderpad ....
- is het de omgeving? Dat denk ik toch niet, een fietspad door de weilanden is zeker aantrekkelijk, in alle jaargetijden
- is het de tegenwind? Ook niet , het pad langs de dijk is ook druk be-fietst, daar waait de zelfde wind als in de polder,
- is het de aanduiding? Ja misschien, een betere aanduiding van FIETSPAD zou wel op zijn plaats zijn, want de term die het waterschap bij de Waddendijk hanteert: `fietsers gedoogd' komt niet erg gastvrij over,
Het grote onderscheid is de verharding,
zoals het pad er de laatste jaren bij ligt is het geen uitnodigend pad om te gaan fietsen, vorige week ben ik er nog langs gefietst. En ondanks dat ik op mijn ATB met brede terreinbanden wel raad weet met een kuiltje of steentje kan ik dit pad beslist niet aanraden aan de fietser die hier met zijn gewone huurfiets langs wil. De kans op lek-rijden is hoog en je wordt op een manier door mekaar gerost, dat heeft niets meer met ontspannen fietsen te maken.
Het be-fietsbaar maken van dit pad is dus noodzakelijk, ik hoop dat we daar niet over hoeven discussiëren. Als er fracties in de raad zijn die niet willen dat er in de polder gefietst kan worden laten die zich dan duidelijk daarover uitspreken. Dat kleurt de discussie in, en maakt het standpunt van de betreffende partij naar de Terschellinger samenleving, die immers van het toerisme leeft, tenminste duidelijk.
Onze fractie kan zich in ieder geval niet voorstellen dat er een argument genoemd kan worden om de toegankelijkheid van de polder te verminderen, of zoals het pad er nu in deze staat bij ligt "de toegankelijkheid laag te houden".
De landschappelijke waarde van de polder staat buiten kijf, het is voor eilanders en bezoekende toeristen een leuke en waardevolle bijdrage in de beleving van de eilander weide-natuur en het open agrarische landschap. Het zicht op de groene einder vooruit, en op de bewoonde hoofdweg naast je terwijl je fietst in het stille en lege weidelandschap is heel speciaal. Hier kunnen we trots op zijn dat we dat nog steeds hebben, en als we er verstandig mee omgaan kan iedereen er van genieten.
Het verharden van onze wegen is een onderhoudstaak die bij de gemeente ligt.
Als we het eens zijn over de noodzaak te verharden, en dat zijn we toch allemaal! Immers we verharden al heel lang met schelpen. Dan blijft over de keus om de bestaande kwetsbare schelpenverharding te blijven gebruiken of de keus te maken voor een ander soort verharding.
Het college geeft in zijn visie ons ter overweging om te kiezen voor een betonverharding.
De eerste klank van dit woord 'beton' is niet positief, dat moet ik toegeven. Beton staat in onze gezamenlijke beleving tegengesteld aan de beleving van natuur. Ik noemde het al, beton past eerder bij stadsleven dan bij natuurbeleving en platteland. Dit is een gevoelskwestie! Laten we dat goed voor ogen houden. Gevoel, EMOTIE dus.
Wanneer we dan de kwaliteit van de verschillende typen verharding naast elkaar zetten dan valt op dat een betonnen verharding veel langer meegaat, twee keer zo lang als asfalt, en dat beton praktisch geen onderhoud vergt als je het vergelijkt met bestrating of schelpen. Een verharding die zo lang mee gaat is dus vriendelijker voor de omgeving en het milieu en belast het gebruik van grondstoffen het minst. Beton bestaat immers voor een deel uit hergebruikt materiaal, asfalt is dat beslist niet, en voor de winning van schelpen moeten heel wat mechanische en energie-intensieve handelingen worden verricht. Wanneer je de kosten en mechanische inspanning van het vele onderhoud van schelpenverharding vergelijkt met de eenmalige aanleg van beton dat bovendien amper onderhoud nodig heeft mag je dus concluderen dat beton een natuurvriendelijke manier van verharden is. En dat is een feit, géén gevoel.
Beton wordt onder meer toegepast als fietspad op de Veluwe, in de parken van Natuurmonumenten en in een groot aantal gemeenten waar fietspaden in natuur of agrarische gebieden liggen. Betonverharding wordt gezien als een duurzame oplossing, vooral voor zwaar belaste terreinen, of in gevallen waar het natuurlijke verloop van het terrein gevolgd moet worden, zoals bij fietspaden. Bovendien is het ook heel prettig om op te skeeleren. Deze vorm van schaatsen op wielen is aan de wal populair, je komt ze veel tegen op fietspaden, maar op het eiland is het nergens mogelijk. Door beton te gebruiken krijgen we deze sportieve recreatieve mogelijkheid er gratis bij.
Fietsen is een natuurvriendelijke manier van vervoer, stil, ecologisch verantwoord, en gezond. Het is verkeers- en parkeervriendelijk. Wij zouden er goed aan doen deze algemeen aanvaardde positieve uitstraling aan ons eiland te verbinden. Dit doen we ondermeer door een aantrekkelijk fietspadennetwerk aan te leggen. Wij bieden hiermee de fietser een menukaart aan met vijf smaken:
- langs het Waddendijk
- door de Polder
- langs de hoofdweg en door de dorpen
- langs de duinrand
- door de duinen
En door de diverse noord-zuid verbindingen kun je de fietser afhankelijk van z'n doel, de windkracht en z'n conditie een keuzemenu samen laten stellen dat erg veel variatie biedt.
Dus een verbetering van het fietspad door de polder draagt bij aan de kwaliteit van ons fietspadennetwerk, het ontlast drukkere routes in de zomer zoals langs de hoofdweg, en biedt meerwaarde voor het toeristisch product.
Neem ook eens het voorbeeld van Mallorca. Dat eiland was de uitstraling van luidruchtig uitgaanseiland beu, het gaf een negatief imago en slechte reclame. Men heeft dit succesvol weten om te buigen door de aanleg van fietspaden, en mede door klimaat en gunstige trainingsmogelijkheden heeft het eiland nu een imago van "fietsparadijs". Daarmee hebben ze hun toeristische voor- en naseizoen succesvol weten op te vijzelen.
Wij geloven dat iedereen het er over eens kan zijn dat natuur, ruimte, fietsen, strand en zomer sterke toeristische punten zijn. Ieder die het daarmee oneens is moet het maar zeggen.
Terschelling is een fietseiland, tik op Google de zoekterm Terschelling en Fietseiland in en je hebt zo 200 verwijzingen.
Toeristische visie, TROM, VVV alles rept over fietseiland. De uitbundige mogelijkheden om een fiets te huren bewijst de behoefte van toeristen om fietsend het eiland te ontdekken.
En waar in Nederland kun je nog een carrière maken van fietsenverhuurder tot miljonair? :-)
Het is dus een feit dat de fietsverhuur op dit eiland goed gedijt. Er wordt gefietst. En niet zo'n beetje. En dat is ook alleen maar goed te noemen. Het is een ecologisch verantwoorde manier van vervoer, gezond, recreatief, ontspannend en het levert een forse bijdrage aan het toeristisch product. We scoren gewoon goed hiermee!
Niet onbelangrijk is de overweging om naast het toeristische voordeel het landbouwverkeer een voldoende stevige ondergrond te bieden. Het is namelijk niet mogelijk om te voorkomen dat er landbouwverkeer op de schelpenverharding gaat rijden. De historie van het polderpad maakt dit duidelijk. De oorspronkelijke schelpenverharding met paaltjes aan de zijkant om landbouw- en overig verkeer van de fietsers te scheiden heeft niet stand kunnen houden. Laten we dat vooral onder ogen zien. De realiteit is dat wanneer het onverharde pad naast het fietspad stuk gaat door het weer en het gebruik, er door het verkeer uitgeweken wordt naar het fietspad, al was het maar met één stel wielen. Dat schelpenverharding en landbouwvoertuigen geen goede combinatie is mag duidelijk zijn. De klinker verharding bij de dammen is hiervan het bewijs. Maar ook klinkers worden stuk gereden en vergen onderhoud. De landbouwsector die hier nu ook in de zaal zit heeft zich duidelijk uitgesproken dat zij behoefte hebben aan verharding van het polderpad tot 3½m en dat de keuze voor schelpenverharding weggegooid geld is omdat het gebruik niet zal veranderen en het polderfietspad binnen de kortste keren er weer net zo slecht bij ligt als nu. Kortom dan zitten we over twee jaar weer in dezelfde discussie.
Ten slotte is gebleken dat een verharding van het polderpad noodzakelijk is wanneer we niet over de Hoofdweg kunnen. De situatie in Landerum afgelopen winter laat dat duidelijk zien. En het is hartstikke duidelijk (realiteit); groot onderhoud aan de hoofdweg zal nooit 's zomers plaatsvinden! Dus dat gebeurt in de winter, en wanneer de condities voor een natte blubberige polderweg 'optimaal' zijn gaan we de polder gebruiken als by-pass voor de afgesloten Hoofdweg. Laten we dan nu vooral vooruit kijken en niet de rekening naar de toekomst vooruitschuiven en kiezen voor een duurzame en kostenbesparende oplossing voor een beton verhard polderpad. Wij zijn geneigd het standpunt van het college te volgen met de optie van betonverharding tot 3½ m vanwege de betrekkelijke lage meerkosten uitgezet tegen het verwachte onderhoud in verband met de toekomstige stremmingen van de hoofdweg in de komende 50 jaren.
