Commissie 4 april
Nota Meedoen aan de Samenleving (SP)
Wij vragen ons af waarom er hier gekozen is voor een grens van 115% van het minimum inkomen, over welke groep gaat dit dan, het is toch zo dat dit een grotere groep dan de 'minima' en ook werkenden bevat?
Met dit soort maatregelingen hebben wij als VVD weinig mee op. Op het eerste gezicht lijkt dit een sympathieke maatregel met als doel sociaal culturele of sportieve activiteiten mogelijk te maken. Wanneer je echter wat verder hierover doordenkt bekruipt je een hoog Orwelliaans "1984" gevoel;
Hoe gedetailleerd, en met welke inbreuk in iemands persoonlijke levenssituatie, ga je controleren of de bijdrage daadwerkelijk is besteed aan het doel waarvoor die is bedacht? Is de lak van de zegel met ruim een kwart aan uitvoeringskosten niet erg duur?
Waarom mag iemand die rond moet komen met het minimum niet zelf beslissen wat 'ie met z'n geld wil doen? Zijn minima soms wilsonbekwaam? dat denken wij niet!
Wat is de rechtvaardiging om iemand die werkt met een inkomen van 115% van het minimum wel 100euro toe te schuiven en iemand die 137 euro pj meer verdient (116%) dit niet te doen.
Alle bijzondere regelingen zorgtoeslag, huurtoeslag, kinderopvangtoeslag, kindertoeslag sprokkelkosten regeling duurzame gebruikskosten enzovoort creëren de zgn armoedeval. De prikkel om betaald werk te verrichten wordt hierdoor eerder kleiner dan groter.
Kortom wij voelen niets voor 'pamperen' en mensen afhankelijk maken van uitkeringspotjes, het vaststellen van het sociaal minimum is voorbehouden aan het ministerie van SoZa, die dit baseert op het minimum dat nodig is om van rond te komen. We moeten dit niet op lokaal niveau willen bijstellen omdat dit ongewenste bijeffecten heeft van een aanzuigende werking op minima en een neerwaartse tendens in de arbeidsparticipatie. Ontneem mensen niet hun eigenwaarde door ze afhankelijk te maken van je, weliswaar goedbedoelde, gemeentelijke goedhartigheid.
Raad 25 april
Nota Meedoen aan de Samenleving (SP)
Eerste termijn
Bij de behandeling van dit voorstel in de commissie kwam al aan de orde dat partijen zich alle uitspraken voor deze regeling.
Het CDA uit reden van behoefte en goedertierenheid omdat mensen buiten de boot vallen, anderen zoals Pl Bel die vanuit kostenoverweging redeneert, het blijft binnen het budget, en uit verplichting opereert want we moeten mee met NoardWest Fryslan. De PvdA vond de discussie beter voor de tweede kamer maar sprak zich voorzichtig uit als voorstander.
Vz, bij de meningvorming over dit voorstel kun je een aantal paden bewandelen.
Het is eerstens vanuit de goedhartigheid sociaalvoelendheid van bestuur en samenleving natuurlijk niet moeilijk om ruimhartig ja tegen deze regeling te zeggen. Dat blijkt ook uit de meningen die we bij de commissie hoorden. En ook voor mij geld dat ik me er makkelijk vanaf zou kunnen maken door mee te gaan met dit gevoelen. Het is ook niet uit 'Stoerheid' (zoals door PvdA genoemd in de commissie) dat ik hier een andere mening over naar voren wil brengen, maar eerder uit zorg voor de problemen waarin wij de minima brengen, nml het probleem van de armoedeval.
De armoedeval is een lastig probleem omdat het mensen gevangen houd in de bijstand. Het is onderzocht door het Centrum voor Onderzoek van de Economie van de Lagere Overheden (fac. economische wetenschappen RUG) onderzocht in Heerlen, Soest, Vlaardingen, Amsterdam en Alphen aan den Rijn, en steeds weer blijkt wanneer minima voor allerlei lasten gecompenseerd worden er een rem ontstaat op de prikkel om betaald werk te aanvaarden, of om meer uren te gaan werken. Het is een gegeven dat uitkeringstrekkers pas de overstap naar betaald werk maken wanneer zij 10% netto erop vooruitgaan. En afhankelijk van de situatie van minima is die verbetering van 10% netto pas mogelijk bij een loon van 123% van het minimum voor alleenstaanden, tot ±160% voor samenwonenden en alleenstaande ouders.
DIT is de armoedeval en wordt veroorzaakt door allerlei gemeentelijke regelingen! Het resultaat is dat mensen voor de rest van hun leven in de bijstand gevangen blijven omdat er gewoon geen perspectief is op een baan van 160% en het ook niet reëel is te veronderstellen dat men vanuit een minimale bijstandssituatie met minder genoegen neemt door een baan van bijvoorbeeld 110% van het minimum te aanvaarden. En we weten allemaal dat het verblijf in de bijstand stigmatiserend werkt (zo wordt het door betrokkenen gevoeld) met als gevolg dat van deelname aan de samenleving nog minder terecht komt.
Nu staan wij voor de keus om die armoedeval nog groter te maken, en ik vraag uw raad dan ook om serieus te overwegen of het niet verstandiger is deze maatregel niet te ondersteunen, en in plaats daarvan de armoedeval te verkleinen door werkende minima te ondersteunen met een tegemoetkoming.
Ter illustratie van het probleem wil ik u nog een ingezonden stukje voorlezen uit een rood krantje dat in mijn huis rondslingerde, briefschrijver, met fulltime automatiseringsbaan ad 22kEuro pj , noemt het schrijnend dat hij met zijn inkomen slechter af is dan een uitkeringsgerechtigde die in allerlei regelingen valt en geen kosten woonwerkverkeer heeft.
Tevens wil ik u de overweging meegeven die al langer bij de NOVIB opgeld doet (niet voor niets) "geef iemand tien vissen en hij is een week tevreden en voorzien, leer iemand vissen en hij voorziet zichzelf voor de rest van zijn leven"
Tevens wil ik u het gevaar illustreren van een te grote gemeentelijke vinger in de pap van het uitkeringshuis, de gem. Leeuwarden en ook Rotterdam wil de stad sluiten voor minima. Dat je dat van een linkse coalitie verwacht is tot daar aan toe, dat het serieus toegepast wordt is een tweede. Wij moeten ervoor waken het minimabeleid niet naar ons toe te trekken, Dit hoort toe aan de landelijke politiek. Het gevaar voor willekeur en ongelijkheid is te groot. (SPr)
tweede termijn
Mijn voorstel is om na de evaluatieperiode van twee jaren te onderzoeken welk effect deze maatregel geeft gehad op de armoedeval in onze regio, en of er meer of minder arbeidsparticipatie heeft plaatsgevonden. (SPr)
In het liberale huis zijn vele meningen mogelijk, een van de argumenten die genoemd zijn betrof het onderzoek naar de armoedeval in enkele gemeenten, zo wil ik aangeven dat het wonen in sommige gemeenten, waaronder Terschelling, aanzienlijk duurder is dan in andere. Deze overweging wil ik inbrengen in de discussie. (Peter van Sijp)
